Nunha cidade quente pola calor dun final de xullo que agoniza.

Unha nave industrial donde ferve e conxela as horas.

Un día raro no que o tempo é o peor aliado.

Un día só, tan só un día.

Diaños, tan só un puto día só.

Fernando Giner, ex xogador do Valencia e actual capitán do conxunto ché que disputa a Liga Nacional de Fútbol Indoor, admitiu nunha entrevista realizada polo gabinete de comunicación de dita competición que o conxunto de Mestalla tiña unha prima do Barcelona por gañar ou empatar contra o Deportivo no último partido da Liga 93-94, na que os galegos perderon o título a favor dos cataláns tralo seu empate contra os valencianistas.

Giner recorda o 14 de maio de 1994, cando Miroslav Djukic fallou ante o Valencia o penalti que privou ao Deportivo de gañar e conquistar a Liga, que ao final se levou o Barcelona.

Ademáis, rememorou que cobraron unha "cuantiosa" prima do Barcelona, inda que admitiu que preferira non facelo porque quería que gañaran os galegos, xa que no Deportivo militaban dous amigos seus e ex xogadores do equipo valencianista, Voro, actual entrenador do Valencia, e Nando.

PUTO VALENCIA

HOXE MÁIS QUE NUNCA, GINER... FALSO DE MIERDA!

ODIO CHÉ!

Porque son as nosas princesas....

e como tal as temos que tratar....

e os que fagan o contrario, pena de morte ou internado nun psiquiátrico, porque non son normais.

NIN MALOS FEITOS, NIN MALAS PALABRAS !!!!!!!!!

Comprobado científicamente:

Un 90 % de los hombres que mean por fuera de la taza la tiene más pequeña que la media española.

Australia ofreceu hoxe unha emocionada disculpa aos aborixes e pediulles perdón polos errores e o dano causado durante décadas polos sucesivos gobernos do país.

A boas horas...

Total, por un botellín.

Total, por unha colilla.

Total, por unha barbacoa.

Total, por queimar uns rastroxos.

Total: 22.000 incendios destrúen cada ano 50.000 hectáreas de superficie arbolada en España.

Procuremos ter uns bosques sanos.

Cada día, 652 toneladas de cacas de cans disólvense no aire da Cidade de México. Isto débese a que os donos dos cans non recollen os desfeitos xerados polos seus cans, estos sécanse e o vento convirteos en polvo flotando polo aire.

Que asko y ke bonito!

Bravo!

Nin o euríbor pode co tuning, ou eso parece desprenderse das cifras de facturación das empresas que operan na comarca. Os xóvenes de Barbanza invirten n a personalización dos seus vehículos unha media de 3.000 euros, cifra que supón un incremento do 20% respecto ao gasto realizado na comunidade autónoma, según os datos facilitados polo Centro Europeo de Empresas e Innovación de Galicia.

O importe medio que desembolsa un veciño da zona na adquisición dun automóvil novo ronda os 20.000 euros, un 5% menos que fai doce meses. Pois ben, a minuta final abonada por embellecer o utilitario pode supoñer entre un 15 e un 20% do valor de adquisición, «ainda que en algúns casos pode chegar a ser o 50% do precio de compra».

Actualmente, en Barbanza están instaladas tres firmas que se dedican, de maneira exclusiva, á preparación dos coches: Car Music (Boiro), David Audio Car (Taragoña-Rianxo) e DJ Tuning (Ribeira), que representan o 20% dos negocios que hai na provincia de A Coruña. Na comunidade autónoma operan, a día de hoxe, 25 firmas especializadas.

Os responsables dos establecementos barbanzanos consultados cifran en 2.500 os vehículos preparados que están matriculados en algún dos once concellos da comarca. Este dato indica a importancia e relevancia de este sector en Barbanza, xa que dous de cada dez coches tuneados na comunidade autónoma (máis de 13.400) pagan os seus impostos municipais nos axuntamentos da zona.

En fin, coches de xojete, vaia por dios...

O presidente norteamericano acompañou a uns danzaríns senegaleses nun acto do Día contra a Malaria.

O presidente de Estados Unidos, George Bush, arrancouse onte a bailar unha danza africana nun acto contra a malaria. O presidente estivo en todo momento acompañado por membros da compañía de danza Kankouran West African que lle dirixiron no seu movemento corporal, pero sobre todo de mans, coas que chegou a simular que tocaba os bongos.

E é que os tambores sonaron na Casa Branca con motivo do acto cerebrado para conmemorar o Día contra a Malaria. Ata alí desprazouse un grupo de músicos e danzaríns senegaleses que contaxiaron aos asistentes dos seus ritmos.

Bush en Senegal celebrando o Día da Malaria? Bailando rodeado de nejriños? Noooooooo

Bush non ten tambores na súa cabesa, nooo, non vos deiixedes enjañar, Bush ten cabesas cortadas de nejriños na súa cabesa e a todo Senegal en jerra, eso é o ke ten Bush na cabesa.

Un tribunal da India impuxo á multinacional con Pepsi unha multa de 100.000 rupias (uns 1.800 euros) despois de que un consumidor atopase gusanos nun refresco desa marca fai cinco anos, informa hoxe a axencia IANS.

O tribunal de consumidores da rexión de Himachal Pradesh, no norte da India, aceptou a demanda dun indio que en 2002 queixouse de atopar «gusanos e insectos» nunha botella de Pepsi Mirinda, unha bebida con sabor a naranxa.

A botella foi adquirida nun posto da localidade de Dharamsala, no Himalaya, e trala denuncia do consumidor o seu contido foi enviado a un laboratorio da localidade de Kandhagat para ser analizado.

Os científicos, tras examinala bebida, aseguraron que era «moi perigosa» para a saude, o que levou ao indio a levalo caso aos tribunais, según IANS.

A marca Pepsi xa estivo o ano pasado no centro dunha forte polémica na India polo chamado escándalo de la, despois de que unha organización non gubernamental denunciara a presencia de pesticidas na famosa bebida.

Tres estados da India chegaron a prohibir o refresco, ata que o Goberno asegurou, ao fio das declaracións da compañía, que o seu consumo era seguro.

Que raro que estas cousas pasen na India... en fin.

David Beckham ha regaloulle a súa esposa un vibrador de platino e diamantes, que está valorado en 2 millóns de dólares. Un obxeto para unha práctica tan común como é o onanismo.

Parece ser que regalar xoguetes sexuais é algo que as estrelas de Hollywood non só fan habitualmente, senón que gustan de comentar e alardear sobre elo. E como a parella Beckham está a punto de aterrizar nos Ánxeles debido ao novo destino profesional de Becks, pois xa se sabe: alá donde foras fai o que viras.

Os cartos que costa unha mansión podraos ter agora Victoria Beckham entre as pernas. Un aparatiño non apto para tódolos bolsillos, ainda que ben é certo que Victoria non é unha cualquera e, certamente, si ten que sustituir o seu codiciado e desexado marido por un obxeto inanimado entre as sábanas, o seu é que sexa de auténtico luxo.

Dios!!

Ke asko!!

Merda pos rikos!!

La historia del fusil de asalto que, por el escaso control internacional sobre su comercialización, seguirá siendo en los próximos veinte años el arma más empleada en los conflictos bélicos que azotan el planeta.

No hay guerra que les sea ajena, ni masacre en la que no participen. En un mundo que multiplica sus conflictos, los que matan los llevan encima. Favoritos entre las muchas "máquinas de matar”, los AK47, como se conoce técnicamente a los tristemente célebres Kalashnikov, son el armamento bélico más usado en todo el planeta, con unos cien millones de unidades y sus replicas repartidas en cinco continentes, según un informe de Amnistía Internacional, Oxfam International y la Red Internacional sobre Armas de Pequeño Calibre, entidades que integran la Campaña para el Control de Armas.

En la actualidad, “el Kalashnikov" se fabrica en un mayor número de países y es utilizado para causar mayores daños que en cualquier otro momento de sus sesenta años de historia, afirman las tres organizaciones en su informe. Miles de personas mueren cada año como consecuencia de los disparos de este arma, utilizada para cometer matanzas indiscriminadas en países tan distintos como Afganistán, República Democrática del Congo, Sierra Leona y en los Estados Unidos.

Se cree que entre el 5O y el 60 por ciento de las armas utilizadas en el conflicto en el este del territorio congoleño son AK-47 y sus réplicas. El Kalashnikov integra el arsenal público de al menos 82 países, y es producido por al menos catorce naciones, entre ellas Alemania, China, Corea del Norte, Egipto, Hungría, India, Irak, Polonia, Rumania y Rusia. Y esta cifra se verá incrementada con la aplicación por parte del gobierno de Venezuela de un acuerdo para el montaje local de esas armas, el primero de ese tipo en el continente americano.

El gran número de centros de producción en todo el mundo, la disponibilidad generalizada de excedentes de fusiles Kalashnikov y la ausencia de leyes que regulen su transferencia facilitan que las armas caigan en manos de traficantes de armas sin escrúpulos, milicias armadas y organizaciones criminales. A precios increíbles. En las regiones más convulciodas del Africa, puede comprarse un AK-47 por tan sólo 30 dólares.

Debido a la falta de control, el AK-47 ha sido utilizado para asesinar y  mutilar, ha alimentado los conflictos y la pobreza en los países mas pobres del mundo.

El ya legendario fusil fue diseñado tras la Segunda Gurra Mundial por Mijail Timofeyevich Kalashnikov, a quien debe su nombre, y quien en un reciente comunicado dirigido a las entidades organizadoras de la Campaña para el Control de Armas pidió controles más estrictos sobre los traficantes.

El primer modelo de Kalashnikov soviético fue el AK47, cuyo nombre se refiere al año en que entró en servicio. El más moderno es el AK-100. El AK-47 puede disparar hasta 600 balas por minuto y tiene un alcance máximo de hasta mil metros.

El creador del instrumento letal más popular del mundo lamentó que este tipo de armas se haya empleado y se emplee en conflictos interétnicos. "Yo creé un arma que ayudara a defender las fronteras de mi patria, y  sigue siendo su objetivo. "Lamento que esos fusil es, que llevan mi nombre, no siempre sigan los fines para los que fueron creados", declaró Kalashnikov, quien actualmente tiene 85 años, ha escrito cinco libros sobre armamento y preside la Unión de Armeros de Rusia. “No es mi culpa que sean empleados en conflictos interétnicos y de otro tipo. Son los políticos los culpables.”

Sesenta años después, el inventor defiende las virtudes patrióticas de su feroz criatura, para la guerra entre naciones y critica su utilización en guerras fratricidas, olvidando que, a fin de cuentas, la muerte es la misma para todos. No obstante, el creador del fusil AK-47 aceptó que hubiera sido mejor crear, por ejemplo, un aparato para facilitar las duras labores del campo en la Unión Soviética, pero adujo que la invasión nazi a su país torció el rumbo de su vida hacia la carrera armamentista. «Ver a los nazis quemando aldeas, masacrando a todos, y que nosotros no tuviéramos armas de fuego automáticas, me impulso a crear una eficaz para los nuestros», señaló.

Los especialistas en armas consideran que AK-47 es el mejor fúsil automático que se pudo inventar, y destacan la alta confiabilidad, la eficacia y la facilidad de manejo de esta ametralladora. Según sus pronósticos, se mantendrá como principal arma de los conflictos bélicos durante, por lo menos, veinte años más, hasta que un nuevo invento venga a ofrecer una forma más fácil y segura de matar.

Hasta aquí, el Kalashnikov es el fusil preferido, tanto por los ejércitos regulares como por las guerrillas; alcanzó la cumbre de su fama en Vietnam y, en cierto modo se convirtió, en muchos países del Tercer Mundo, en símbolo de la insurrección contra el imperialismo. El Kalashnikov es la única arma de fuego que flamea en una bandera nacional, en la de Mozambique, pues gracias a él logró su independencia.

Tiene, para destruir, muchas cosas a favor: en primer lugar, su ingenioso sistema de recarga de cartuchos, que utiliza la fuerza de los gases de expulsión producidos por el disparo para facilitar la entrada de un nuevo cartucho y expulsar el casquillo usado, lo cual logra que el fusil tenga un menor retroceso y, en consecuencia, mayor confiabilidad en el disparo.

Otro elemento distintivo del AK-47 es el cargador curvo, que le da mayor capacidad en un espacio reducido, por esa forma, los narcotraficantes mexicanos lo llaman «cuerno de chivo». Y, sobre todo, su increíble fortaleza: antiguos modelos de AK con décadas de guerra encima, continúan funcionando, y siguen disparando aun después de ser sumergidos en agua o barro, o ser pisados por un camión.

Eficaces y baratos, proliferan por el mundo como instrumento predilecto de todos los que hacen la guerra, de un bando y del otro, sembrando una muerte fácil....

Para mín un soño feito realidade sería ke desapareceran todos os AK-47 do mundo, simplemente por un mundo máis vivo.

Alumnos de infantil e primaria de Muros deixaron onte de lado por uns momentos os libros para desprazarse ao entorno natural de O Ancoradoiro, donde cerebraron o Día da Árbore. Como non podía ser de outro xeito, embeleceron o lugar coa prantación de exemplares autóctonos.

Os profesionais da Axencia Local de Sustentabilidade de Muros coordinaron as labores e estiveron cos pequenos no traballo do campo.

Por unha vida sana e natural, non máis árbores keimados!!!!

Un neno de 3 anos queimou onte, en Vilagarcía, con un mechero o interior do vehículo da súa nai.

O pequeno quedouse só mentres a súa nai facía a compra.

Foi rescatado con diversas queimaduras en brazos e pernas.

Foron os veciños da zona quenes avisaron a policía o ver saír fume do coche.

Menuda nai...

Alfredo Pérez Rubalcaba xustificou onte a atenuación da prisión o etarra Ignacio de Juana Chaos na necesidade de evitar que morra na cárcere nas «próximas semanas». O ministro de Interior afirmou que a medida goza de todo o respaldo xurídico e ten un trasfondo «humanitario» ao que o Estado está obrigado, inda que afecte a un terrorista que «non tivo piedade das súas víctimas».

De Juana foi trasladado o Hospital Donostia de San Sebastián, donde ingresou as 16 horas arroupado por tres centeares de persoas con carteis de apoio aos presos de ETA que se congregaron alí. Só 90 minutos despois abandonou a súa folga de fame, que mantiña dende facía 115 días. O recluso permanecerá no centro ata que se recupere e logo cumprirá o que lle reste de condena no seu domicilio, controlado con unha pulseira telemática. Non terá que volver a dormir na cárcere de Martutene, o centro do que depende dende onte, e incluso poderá abandoar o seu domicilio previa notificación á cárcere.

Flipante!!!!

E xa postos irá tomar as copas cos seus amijos de ETA, e preparará outros asesinatos a peña inosente e tal.

Si señor, a mín eso de cumplir a condea na casa mólame un güevo.

Si morre de fame ke se joda, se non ke comera, parvo do carallo!!!

No partido de copa do rei que onte enfrentou a betis e Sevilla, un botellazo deixou inconsciente ó técnico sevillista, que sufriu traumatismo craneoencefálico e foi hospitalizado en observación.

Estamos rozando a traxedia. Hai que acabar cos salvaxes, cos que os protexen... e cos que avivan a chama da violencia.

Intolerante...

Askeroso... 

Agag, o xenro de Aznar, aspira a ser o novo rei e señor da Fórmula Un.

Alejandro Agag quere suceder a Bernie Ecclestone, de 76 anos, como novo amo da Fórmula Un.

O xenro de Aznar, de 36 anos, é todo un "conseguidor".

Soubo sacar proveito das súas amizades con Berlusconi, Briatore, Murdoch e con outros magnates máis que ten na axenda.

ay! ke dolor...

Cando estaba na oposición Zapatero prometeu crear un ministerio para a xuventude. Non o fixo. Logo prometeu unha Comisión de Xuventude no Congreso dos Diputados e unha Oficina Parlamentaria Xoven. Tampouko o fixo. Así mesmo Zapatero asegurou que a estabilidade no emprego e o acceso dos xóvenes á vivenda conformarían un tándem imprescindible para o PSOE. Tres anos despois, España está á cabeza da U. E. en temporalidade laboral e no precio das vivendas, así como nas hipotecas.

Os xóvenes sempre foron para os políticos un colectivo fácil de enganar. O noso goberno é un bo exemplo disto.

Engánase aos xóvenes cando se lles promete paz pero solo se cambian as tropas de país e execútase o maior presuposto de defensa da historia de España.

Engánase aos xóvenes cando éstos atópanse cunha vivenda un trinta por cento máis cara que cando a ministra de cuota, señora Trujillo, chegou ao goberno.

Engánase aos xóvenes no traballo e no salario. Os gobernantes españois están moi satisfeitos porque as estadísticas amosan que o paro reduciuse nunha gran medida nos últimos anos. Tendo en conta que a metade dos novos contratos de asalariados asinados en 2005 cobraron menos que o salario mínimo (513 € mensuales) non é raro que os empresarios contraten máis emprego basura.

Pero nin esa é a razón dos "bos" datos do emprego. Temos que recordar que para ser considerado estadísticamente empregado, basta con traballar unha hora a semana e inda que sexa a cambio dunha modesta paga en especie.

Os informes do Eurostat demostran que España sitúase a cabeza de Europa en canto a temporalidade laboral. Máis de un 33% dos contratos que se asinan son temporais no noso país.

A nosa xuventude bate os peores récords da súa historia. Agora que se achegan as eleccións, ¿será capaz a xuventude española de pasar factura a quen nos utilizou para caramarse ao poder e agravou os nosos problemas?... ¿ou ímonos deixar enganar outra vez?

A Consellería de Vivenda e Solo acaba de sacar a exposición pública o expediente de expropiación do 20% dos terreos necesarios para a construcción do polígono industrial de Muros.

O documento afecta a setenta fincas. Os propietarios de estas parcelas recibirán unha carta individual e certificada, na que se lles comunicará o inicio do expediente de expropiación. A partir de ese momento, disporán dun mes para presentar as alegacións oportunas.

O escrito permanecerá exposto ao público durante trinta días, dende a data de publicación no Diario Oficial de Galicia, nas oficinas da sociedade Suelo Empresarial do Atlántico, que será a que desenrrole o proxecto de construcción do parque.

O polígono muradán contará cunha superficie total de 181.400 metros cadrados, dos que máis de 92.000 serán de uso empresarial.

A Consellería de Vivenda e Solo participa nun 15% neste proxecto.

En fin...

Cada un ke opine o ke vexa, pero a mín este asunto do polígono entre a Virxen e Ventín non che me justa nada, xa hai naves en Badernado, por ke non o montan alí? Menuda vista ke vai kedar de Muros...

Tititi

Tititi

Tititi

plaffff!

7 da mañá

Ducha

Un pantalón negro

Camiseta de Metallica

Zapatillas vermellas cheas de merda 

Café

Zumo de laranxa

Un pis

Salo

Bus

Clase

Recreo, café e un cigarro

Clase

Bus

Casa

Tortilla con patatas

Plátano

Café

Cigarro

Bus

Clase

Bus

Tí

Cigarro

Charla

.......

Cigarro

Lasaña

Café

Cigarro

Televisión

Ducha

Cigarro

Cama

Mañán aljo paresido

Din ke a vida é jodida

Ke a vida é perra

Ke a vida é puta

Eu creo ke tí elixes a túa vida

Creo ke tal é como está funsionando o mundo a día de hoxe

Somos un putos privilejiados

Por ké?

Pois por ke se vivisemos en Perú, Senegal ou Líbano

Probablemente non teríamos a oportunidade de elixir unha vida

Pero vivimos en Ñapa-es

É akí as cousas funsionan ben

Vale

Millor para os políticos ou para os curas ou para os bankeiros

Pero a mín vaime de puta madre

Ijual vendo o ke teño hoxe fai uns anos encamiñaría a miña vida doutro xeito

Pero ahora non hai volta atrás

E arrepíntome de moitas cousas ke fixen

Cambiaría practicamente case a metade da miña vida

Pero as cousas son así

Eu creeime esta vida

E sexa boa ou mala é o ke teño

E podo cambiala

E eso paréseme alusinante

Paréseme un privilexio

Pero paso, son felís, e listo

Estudio un siclo superior no ke entrei por proba de acceso

Cando tripitín COU pensei ke acabaría barrendeiro

E por ké?

Porke son un vajo

E dixen vou faser aljo

E fíxenno

E o día de mañá aspiro a currar diante dun ordenador

8 horas o día

Contabilisando non sei ke de non sei ke empresa

Cobrando pois uns 1.500 €

Ou menos ou máis non sei

Pero dijo todo esto

Por ke foi o ke eu elejín

E cada un pode elejir a súa vida

Os seus amijos

A súa músika

Os seus projramas favoritos na tele

E miles de historias

E eso a día de hoxe eu creo ke é un privilexio

Se agora mesmo che tivese diante miña, reventaríache a cara, ca man ou co ke fose

Eres unha persoa cruel

Eres unha persoa mala

Eres unha persoa envidiosa

Realmente, nin eres persoa nin nada

Non tes ningunha aspiración na vida

Sabes realmente ke eres unha merda

Non tes amigos, e ken pensas ke son os teus amigos non o son, e sábelo

O único ke te planteas cada mañá, cando te levantas e joderlle a vida aos demáis

Sempre de forma discreta e as caladas

Para que ninguén pense ke eres mala persoa

E a tí eso é o único ke che fai sentir ben

Os teus amigos teñen eso ke che falta a tí, e jódeche

Tí estas na época ke non deberías

Tí deberías estar na idade media

Keimando bruxas

Ahí serías feliz

Porke hoxe en día non o eres

E intentas selo jodendo os demáis

Eres un anónimo ke ten medo a sair da cáscara ke tan difícil e de romper

Eres un fillo de puta sen collóns

Eres un rastrero

Eres un askeroso

Eres un racista

Eres o peor ke kaja a sosiedade

Eres un puto facha

Eres un puto envidioso

Eres ken non eres

Realmente non sei ken eres

Por eso....

Se agora mesmo che tivese diante miña, reventaríache a cara, ca man ou co ke fose

E agradeceríasmo

Porke telos ollos pechados

Dame igual se eres tía ou tío

Reventaríache a cara de todas formas

Porke o mereses

Eu chámome Félix e sábelo

E tí?

Puto cobarde de merda...

Das noxo

Daste noxo

Alusino ke hoxe en día inda keden persoas coma tí

Pensei ke eso xa pasara de moda

Pero vexo ke no

Sije habendo xente mala no mundo

É triste pero non hai ke faserlle

Se eu fora un pequeno pescador senegalés ao que unha multinacional pesqueira lle vaciou o mar de peixe, debería buscarme outro modo de subsistencia.

Se eu fora un cidadán de Guinea Ecuatorial ao que lle é imposible arrincar do seu goberno a un corrupto dictador que está sendo apalancado por empresas estranxeiras e gobernos ocupados pola súa seguridade enerxética, seguramente tería que buscar outro país.

Se eu fora un somalí ou un costamarfilense que nunha guerra civil perdeu a un pai por disparo dunha bala fabricada en España, buscaría donde refuxiarme e comezar unha nova vida.

Se eu fora algún deles e tivese a oportunidade, a pesar de ser consciente do oscuro futuro da miña familia, eu tamén me xogaría a vida nunha patera.

Pontevedra e A Coruña son as provincias con maior número de clubs.

O colectivo "Alecrín" atendeu a 2.000 prostitutas no pasado ano.

A asociación Alecrín detectou na actualidade certas tendencias preocupantes relacionadas co mundo da prostitución en Galicia. Trátase, sobre todo, do tipo de clientela que frecuenta os locais de alterne, onde cada vez acode xente máis nova, de 17 e 18 anos, indican. "Ás veces chegan a facer un bote para poder estar cunha prostituta", aseguran no colectivo.

Alecrín está preparando o informe anual de 2006, no que unha vez máis revela que A Coruña e Pontevedra son as provincias galegas cun maior número de clubs de alterne.

E así nos vai con tantos puticlubs... Rapasiños fasendo botes e a ver a quen lle toca que lla chupen esta ves... Hai que joderse!

Ana María Ríos, a xoven perruqueira de Arcade que estivo detida na cidade turística mexicana de Cancún, dou a campanada no papel cuché. Interviú fotografiou a Ana María Ríos casi, casi, como Deus a trouxo o mundo.

Ana María Ríos, detida en México ao final da súa lúa de mel, posa para a coñecida revista en "topless", nun amplio reportaxe de doce páxinas.

A súa nai asegura que a perruqueira de Arcade prestouse porque quixo e porque necesitaba sufragalos gastos da súa liberación.

Ala!

E así tamén aproveitas e fas outra lúa de mel... 

De la trena a Interviú, si señor!

Simpatizantes do ex dictador chileno Augusto Pinochet interrumpiron violentamente onte pola noite en Santiago de Chile un reportaxe dunha periodista do canal estatal de Televisión Española (TVE).

Mentres a periodista, María José Ramudo, se dirixía a cámara frente a Escola Militar da capital chilena, un home sacoulle o micrófono da man e comezou a gritar «españoles, hijos de puta», según imaxes difundidas esta mañán por TVE.

A periodista agredida interrumpiu entonces o seu comentario despois de ser insultada reiteradamente polos seguidores de Pinochet, quenes tampouco dubidaron en tirarlle obxetos.

Antes de interrumpir o seu reportaxe, a periodista española explicou que esas agresións «hacen difícil nuestro trabajo», engadindo que nas inmediacións había «un montón de carabineros que, sin embargo, no intervienen» para protexela a ela e ao cámara.

O incidente aconteceu fronte o recinto militar no que este martes se levou a cabo o funeral do ex dictador chileno falecido o domingo os 91 anos de idade, e a quen en 1998 o xuez español Baltasar Garzón acusara de xenocidio, terrorismo e tortura durante o seu réximen (1973-90).

Alucinante colega, non son terroristas, nin homo sapiens, nin canívales, noooo....

Son pinochetistas.

Nadie parece satisfeito coa reordeación das instalacións que Portos de Galicia pretende levar a cabo en Muros. Os armadores dos distintos colectivos marítimos síntense discriminados pola ubicación que se lles otorgará na dársena. O Concello e a Cofradía median para que coa nova situación ningún sector marítimo se sinta perxudicado. Sen embargo, o 25% da flota quedarase sin punto de amarre no muelle.

Os problemas surxen despois de que Portos decidise instalar pantaláns na parte interior. Nesta dársena ubicábanse, sen orden algún, máis de duascentas embarcacións, pertencentes aos sectores productivos de baixura e mexilloeiros, así como pequenos barcos de recreo.

O ente autonómico acordou instalar tres pantaláns cos conseguintes puntos de amarre e proporcionar os servicios de luz e auga as embarcacións atracadas. Por estas prestacións, cada embarcación deberá abonar un canon.

O coñecerse o proxecto, os xubilados do mar, que dispoñen de pequenos botes de madeira, manifestaron a súa protesta por ter que pagar, aínda que as queixas desapareceron cando comprobaron as melloras que terían. Despois surxiu outra preocupación, o coñecer que non habería amarres para todos.

Este feito propiciou protestas airadas ante a Cofradía, o Concello e co vixiante de Portos, así como un malestar xeral entre os propietarios das embarcacións inscritas na séptima lista, consideradas de recreo. Incluso, o enfrontamento foi trasladado ao sector productivo, con barcos da terceira lista.

Un tembloroso Sadam Husein foi condeado a morte por aforcamento tras ser encontrado culpable da matanza de 148 chiíes residentes do pobo de Duyail en 1982. Outros dous dos seus colaboradores, Barzan al-Tikrit e Awad Hamad al-Bandar, enfrontaranse tamén a horca. 

O Tribunal Especial que xuzga a Sadam Husein e sete dos seus colaboradores condearon o deposto dictador e a dous dos seus máis próximos colaboradores a pena de morte por "crímes contra a humanidade". Ademáis, os tres condeados morrerán na horca, pese a que Sadam manifestara o seu desexo de ser executado ante un pelotón de fusilamento.

E a Bush?

E a Blair?

Pinochet?

A toda esta peña ke?

Todos deberían ser condeados a pena de morte, non solo Sadam.

Leín que si tes máis de 35 anos, non tes parella e eres "mileurista", olvídate de ter unha casa e que ninguén che vote unha man.

Tes que ser consciente de que neste país estás de máis, tes que compartir casa o resto da túa vida, vendo como os teus compañeiros máis xóvenes se van independizando e tí non.

¿Por qué? Porque no artigo da Constitución que fala da non discriminación por razón de idade (entre outras) pasámonola polo forro e dámoslle oportunidades os menores de 35.

¿É que nadie se da conta de que son unha gran maioría os que necesitan casa, e inda que sólo sea por antigüedade merécense unha casa antes que a xente máis xoven?

Que eu sepa isto é inconstitucional.

Falando o outro día entre uns viños, discutín con tres curiosos do mundo.

Discutíamos ke por ke se en Irak morren 20 soldados norteamericanos, xa sae a noticia na prensa, no telediario, etc.

Pero sen embargo, se morren 50 irakís, por ke case ke nin se fala.

Por ke cando caeron as torres jemelas se falou tanto, e sen embargo, si hai xente morrendo de fame nalgún país de África, ke máis da o país, a cada hora, non se fala.

Por ke se fala sempre da xente con poder, dos países con poder.

Por ke non se fala do ke importa, dos países subdesenrrolados, da fame.

Eu síntome chungo cando penso en ésto, porke teño o ke kero, estou papudiño e non me corto en jastar un euro ou 20 en unhas copas, dame ijual.

E claro, despois pensas....

E non sei, teño jana de ir a aljún de estes países e axudar, non sei en ke, pero ir alí e traer a idea da vida cambiada o 100%, estamos akí, pero non sabemos o ke hai alí.

O home canto máis poder ten, máis poder kere.

Ke chungo todo esto....

Buagg!!!

Doume asko por non faser nada....

Según la información facilitada por agentes y automovilistas, Muros es el municipio en el que se han localizado más tramos conflictivos. Nada menos que cinco puntos negros en los que se perdieron vidas, aunque afortunadamente no en los últimos dos años, y en los que rara es la jornada en la que no tiene lugar alguna colisión.

Estos lugares en los que falla la seguridad, en muchos casos debido a la existencia de curvas, a un asfalto deficiente y a la falta de señalización, se encuentran a lo largo de la AC-550, una arteria de comunicación para la comarca muradana. Las zonas están en Huía, A Pendente, O Salto, A Cova y en la villa de Louro.

La "autopista de la muerte" kédase pekena o lado de Muros, chico! ke cousas...

Conductores/as coidado por Muros.

Moito sentidiño no volante, moito.

O Ministerio de Educación xaponés recibiu unha carta dun estudiante que anuncia o seu suicidio para o próximo sábado na súa escola, debido a súa impotencia ante o acoso dos seus compañeiros, segundo informou hoxe a axencia Kyodo.

A mensaxe, dirixida o titular desa carteira, Bummei Ibuki, foi entregado este luns e, inda que se descoñece a súa orixe, parte do mataselos pode axudar a revelar o lugar do envío.

O Ministerio de Educación xaponés pediulle os comités en todo o país para que tomen medidas de emerxencia e evitalo suicidio.

Segundo o Ministerio, o autor é o parecer un rapaz e a mensaxe inclúe outras cinco cartas dirixidas a un comité de educación, o rector da escola, o tutor da clase, os compañeiros de aula e a os seus pais.

«Os que me acosaron non recibiron ningún castigo. Avisei o profesor e non fixo nada», di a mensaxe, que non especifica nomes.

O director da División de Educación Primaria e Secundaria do Ministerio lanzou un chamamento de serenidade o xoven nunha conferencia de prensa.

«O valor da vida é incalculable. Os adultos axudaranche a resolvelos teus problemas. Vive, por favor», insistiu o responsable educativo.

Esto da violencia na escola ke?

Esto é unha merda.

Por ke se permite ke un neno sea tan malo con outro?

Ou por ke se permite ke o profesor sea malo co alumno ou viceversa?

A mín non me colle na cabesa...

Un conductor, que deu positivo no control de alcoholemia, atropelou o sábado nun paso de cebra de Tenerife a tres membros dunha mesma familia, que morreron no acto. Tralo accidente, o conductor deuse a fuga pero foi localizado pouco despois pola policía e onte pasou a disposición xudicial despois de abandonar o hospital no que pasou a noite debido a unha crise de ansiedade.

O acusado, de 21 anos, e que conducía un Mini, investiu a gran velocidade a un matrimonio de 67 e 62 anos e a súa filla de 40.

Asesino!

Tí quédaste ca túa ansiedade, pero mandastes a 3 persoas a donde nadie sabe...

Parisa, Iran, Khayrieh, Shamameh, Kobra, Soghra e Fatemeh. Estos son os nomes das sete mulleres que foron condenadas a morte por lapidación.

Ante esta situación, Amnistía Internacional iniciou unha campaña de recollida de firmas, como xa fixera en outras ocasións, para intentar frenar o proceso de execución e salvalas súas vidas. As sete mulleres foron inxustamente condenadas e o seu delito é o adulterio, recollido como delito no Código Penal Iraní.

A lapidación é un medio de execución moi antigo, que consiste en envolver a víctima nunha sábana e enterrala ata o pescozo ou ata a cintura. Tras esto, os asistentes á execución lanzan pedras contra o reo, que non sexan moi grandes, tal e como esixe a lei islámica, para que o primeiro golpe non mate o preso, nin tan pequenas porque non lles fan dano. De esta forma é máis doloroso e prodúcese unha morte máis lenta.

Esta práctica, realizada en algúns países islámicos, viola o Pacto Internacional de Dereitos Civís e Políticos que garantiza o dereito á vida e prohíbe a tortura.

A túa firma pode facer moito. Só tes que visitala súa páxina web: www.es.amnesty.org

Kenodí?

A xenofobia

Kenodí?

O racismo

Kenodí?

A hipocresía

Kenodí?

As guerras

Kenodí?

A falsedade

Kenodí?

A fame

Kenodí?

A igresia

Kenodí?

O fascismo

Kenodí?

A explotación

Kenodí?

A economía

Kenodí?

A violencia

Kenodí?

A corrupción

Kenodí?

A pena de morte

Kenodí?

Bush

Kenodí?

O asasino

Kenodí?

O Papa

Kenodí?

Dicho un neno olvidado

Kenodí?

Dicho unha nai de peitos caídos

Kenodí?

Un preso ke non é preso

Kenodí?

Un pai ke non ve a súa familia

Kenodí?

O individuo ke durme entre cartóns

Kenodí?

O neno ke vive para traballar

Kenodí?

Decímolo todos

Tódolos fillos de puta

Tódolos culpables de ke todo vaia como vai

Dígocho eu

Ke non son ninguén

Dez soldados estadounidenses morreron este martes en cinco ataques da insurxencia, dous de eles con bomba, segundo varios comunicados do exército norteamericano.

Catro soldados estadounidenses morreron o martes ao explotar unha bomba o paso dun vehículo que viaxaba por unha estrada no oeste de Irak, segundo informou hoxe o exército de EE.UU. nun comunicado.

A explosión prodúxose as 06:30 hora local cando os soldados realizaban unha patrulla.

Outros tres uniformados morreron e un cuarto resultou ferido nunha "acción enemiga" mentres participaban nunha operación militar na provincia de Diyala, no leste do país, segundo outro texto oficial.

En outros dous comunicados emitidos con posterioridade, o exército de EE.UU. informou da morte de outros dous soldados en accións separadas.

Polo menos 60 soldados estadounidenses morreron en outubro, no mes máis sanguento para as tropas de EE.UU. en Irak dende a invasión do país, en marzo de 2003.

No último comunicado o mando militar informou da morte de outro membro do exército de EE.UU. o estoupar un artefacto explosivo o paso do seu vehículo, no norte da capital.

Bueno lo...

Con un sinxelo silencio dise todo

En cada un de nós, como si se tratase dunha dualidade terrible, conviven o ben e o mal. En estado puro, sin destilar, os ideais máis altos conviven coas miserias e os malos pensamentos que tamén nos conforman. Eu vin a beatas de iglesias rezar moi estriadas pola paz no mundo, pola fin da fame que afoga a un tercio da poboación mundial. Pola salvación da alma dos chiniños durante a colecta do Domund. E xa esas mesmas señoras tratan a criada filipina a batacazos, porque os chinos sin cristianar son unha cousa e toda esta inmigración de mortos de fame que nos chega paracelles demencial: España para os españois e olé. Sin transición aparente pasar do amor universal a un odio mezquino e rastrero. E do mesmo modo, tampouco existe a persoa completamente malvada: incluso o asasino múltiple e o violador poden sentir un agarimo limitado por un can enfermo, por exemplo. As veces basta cunha leve variación no ángulo de luz que incide sobre un coñecido noso para que a paisaxe cambie por completo; donde había luz e claridade, descúbrense agora enormes sombras, simas cavernosas por donde se mete o detritus humano. Que o home é un lobo para o home xa o dixo fai moitos anos un inglés, e é unha realidade que cada día vexamos os titulares dos periódicos e as imaxes do telediario: guerras, masacres, deportacións masivas. Culturas enfrontadas, aniquilación do contrario, danos colaterais que son a vergoña de todos e o orgullo estúpido duns cantos insensatos.

¿Cara dónde se dirixe o mundo?

Camiña direito a destrucción e por encima con paso alegre e unha canción nos beizos.

O presidente de Bolivia, Evo Morales, o senador demócrata, Edward kennedy, ou o presidente do parlamento libanés, Nabih Berri, figuran na lista de presuntos terroristas que manexa a administración Bush, segundo un informe da Oficina de Supervisión do Goberno norteamericano.

Esta polémica lista negra provocou a protesta de 30.000 persoas, que piden o Executivo estadounidense que borre os seus nomes. Os errores na lista foron dados a coñecer horas despois de que EE.UU. e a U.E. firmaran un acordo provisional sobre o intercambio de datos persoais de pasaxeiros como ferramenta na loita contra o terrorismo.

A modo de reflexión persoal: Onte fun o cine a ver a película "Salvador", película ambientada no frankismo, donde se aceptaba a pena de morte, pena de morte con garrote, ou pena de morte na silla eléctrica ou pena de morte con inxección letal, hoxe en España non hai pena de morte, en EE.UU. sí, nun país ke supostamente kere akabar co terrorismo hai pena de morte.

Bush ten unha lista negra....

Fillo de puta, métete tí nesa lista negra e séntate na silla eléctrica, mamón!  

Non a pena de morte!!

En Vigo, un home de 31 anos foi detido pola Policía Local por roubarlle supostamente o bolso a unha xoven de 26 anos, a que ameazou colocándolle un cutter na cara.

Os feitos ocurriron sobre as 9:30 do mércores, donde o detido ameazou a xoven e empuxouna tirandoa o chan.

Vale, esta claro.... unha muller

Vale, con un cutter....

O próximo propósito deste desjrasiado cal será? Roubar un avión e estrellalo contra a catedral?

Vaia por dios...

O diputado do BNG no Parlamento de Galicia, Bieito Lobeira, denunciou que, segundo un estudio recente, sólo unha de cada 1.000 lápidas dos cementerios da comunidade están escritas en galego.

Lobeira recordou o caso dalgúns patriotas galegos que están soterrados en español contra a súa vontade, mesmo co seu nome deturpado.

O nacionalista reclama, mediante a presentación dunha proposición non de ley, a proposta en marcha dun programa específico de fomento da lectura galega en tódolos actos, ceremonias e funcións vinculadas ca morte.

Igualmente pide que se adopten medidas dirixidas as xerarquías relixiosas, os concellos e as empresas relacionadas cos ritos de defunción para que na morte se nos recoñezan os nosos dereitos lingüisticos.

Un crack este Lobeira. 

Dezaseis horas permaneceu secuestrado Iván, un neno de 12 anos da localidade murciana de Torre Pacheco.

Na mañá do luns, tres encapuchados leváronno da empresa do seu pai despois de non atopar un sobre que estaban a buscar.

Logo, sempre según o relato do pai, pediron 100.000 euros de rescate.

Pola noite, a familia entregou 50.000 euros que lograron reunir e onte, as 03:30 h., o pekeno era liberado.

A familia do neno acusa a un grupo de marroquiés e descarta un axuste de contas.

Pobre rapás, menudo trauma, menudo medo, medo ke deberían de pasar os seus secuestradores, medo de verdade. 

Dende pekenos aos nenos ensínaselles ke a súa primeira apariencia importa.

Cunha poboación crecente ke pasa moito tempo diante dos televisores, hai moitos máis ke crecen cun sentido superficial do ke son. As imaxes de televisión pasan innumerables horas decíndonos ke perdamos peso estando delgados.

As persoas con sobrepeso aparecen como retrato robot do folgazán, sen amigos, o fracasado; mentres ke os homes e mulleres delgados e musculosos son máis exitosos, populares, desexables e poderosos. ¿Cómo podemos explicar aos nenos e nenas que o importante está no interior das persoas, cando en realidade os medios contradicen continuamente esta mensaxe?

As supermodelos en tódalas revistas populares tornaron cada vez a ser máis delgadas. As axencias de modelos buscan modelos anoréxicas. Algunhas modelos realízanse operacións de ciruxía estética modelando o seu corpo ca fin de conseguir máis fotoxenia, e as fotos son retocadas antes de ser impresas. Estas imaxes están lonxe de sela norma así como de xeralizarse, ao contrario do ke nos fai creer a súa constante e forte presencia na sociedade.

O problema das dietas tamén está presente: a pesar de ke en moitos casos non funcionan, a sociedade aínda intenta vendernos a idea de ke si o conseguen. A asociación de alimentación dietética cun corpo dez nun tempo récord é equívoca pero lévanos a creer o ilóxico: se perdes peso a túa vida será mellor. Ademáis dos medios de comunicación, parte dos problemas da nosa sociedade son o resultado dunha educación baleira. Rapaces e rapazas necesitan estar informados dos cambios ke o seu corpo realiza durante a pubertade e porké deben sentirse orgullosos dos seus corpos sen importarlles tamaño ou forma.

A obsesión crónica do peso dentro das familias contribúe a enfatizar a idea de ke o noso aspecto é de vital importancia.

A adolescencia é un período de confusión, enfréntanse a unha maior independencia, eleccións de vida, novas amizades e empezan a buscar a aceptación do sexo oposto e dos seus compañeiros. Todo isto mentres os seus corpos están cambiando e as súas hormonas rabiando. Esta combinación con algúns problemas adicionais nas súas familias, amigos ou novas relacións pode facilmente poñer aos rapaces nun alto risco fronte aos desordes alimentarios.

Ata hai pouko, a proporción dos varóns entre os posibles casos de anorexia non era máis do 2%. Hoxe observamos un importante cambio: a anorexia aparece a idade cada vez máis temperá (9 anos) e os homes representan unha proporción cada vez maior. Isto débese á maior atención ke presta á estética masculina.

O que sofre de anorexia non é ken de recoñecer ke ten unha enfermidade ata ke o tratamento está moi avanzado: non se ve retratado dentro do cadro clínico correspondente, considerándose incluso con exceso de peso. É importante detectar o mal canto antes para evitar ke a curación sexa máis lenta e difícil.

Se os pais non logran saber cando e que come o seu fillo/a, se ven que con frecuencia alega ter problemas dixestivos para non comer ou comer pouko, ou aparta no prato certos ingredientes... ¡ALARMA!: debe visitar o psiquiatra.

A beleza e o aspecto físico non é máis importante en ningún caso, porque ante todo, somos persoas con sentimentos e emocións. A nosa saúde é o máis importante. Deberíamos apreciar máis a vida na ke vivimos, querela, aproveitala e disfrutala a cada minuto. Valorando os detalles e a nós mesmos, aprenderíamos que a apariencia só é un tópiko, o importante é a beleza interior. Atopala non ten porke ser tan difícil...

ATLETISMO DIVERTIDO?

Sí, pero só para os que máis teñen, para os nenos-as do 1º mundo, para aqueles que poidan ser clientes.

ESCRAVITUDE PARA OS DEMÁIS

Os nenos de 5 a 14 anos traballan cobrando ao mes sobre 14 €. ¿Ónde están os dereitos do neno? ¿Son nenos de 2ª división?

Nike pensou en despedilos porque danan a súa "imaxe". O que lles importa é a súa imaxe. Non lles importan os nenos e nenas para nada. ¿Van subilos soldos dos seus pais para que eles poidan deixar de traballar e ir á escola? Moito me temo que non. Eu boicoteo a nike; esíxolle:

-Un salario digno.

-Rematar con esta situación de escravitude.

-Respecto ós dereitos dos nenos.

-Atletismo divertido, deporte divertido para tódolos nenos e nenas do mundo.

¿E TÍ QUE FAS?

O fillo da jran puta Xosé Antonio Varela Quiroga, ke actualmente se atopa na prisión de Teixeiro, sentarase o martes da próxima semana no banquillo dos acusados da Audiencia Provincial de León para responder dos cargos de violación e detención ilegal, feitos polos ke se afronta a unha petición de máis de trinta anos

Os feitos ocorreron na noiteboa do 2004. Segundo o escrito fiscal, sobre as 19:00 h., a víctima conducía o seu coche por Villestro cando o seu ex compañeiro sentimental abordouna e conseguiu introducirse no vehículo, alí dentro desplazou a víctima para o asento do copiloto

Neste momeno comezaría o inferno ke non remataría ata 3 días máis tarde

A primeira hora da madrugada do día de Nadal, o vehículo chegaba a León, donde pararon a repostar nunha gasolinera, dende alí dirixíronse a un monte cercano, donde permaneceron, co coche agochado, ata o día seguinte. O día 26, o cabrón-violador-enfermo, levou a pobre muller ata Benavente, pero decidiu voltar a León e seguir co coche alí ata o día 27

O escrito fiscal reseña ke a víctima foi violada durante o seu cautiverio en tres ocasións o día 25, presionada con ameazas de morte hacia os seus fillos e hacia ela mesma

Foi un descuido do filloputa o ke permitiu ke a víctima pidise axuda dende o coche a un viandante e éste, a policía. Os axentes atopáronnos e Don Maricón-agresivo-nenita foi detido

E piden 36 anos de prisión??? Por aljo así??? Coljalo das pelotas e prenderlle lume pouko a pouko, eso polo menos, hai ke joderse...

Así van as cousas, despois bebeste 3 birras, fumaste un canuto e pouko menos... pois nada

Os burros en Namibia estanse volvendo brillantes e non porke aumentase o seu coeficiente intelectual, senón grazas a unhas orellas reflectantes que poñerán remedio a un de cada catro accidentes de tráfico no país

Namibia ten unhas estradas rectas e impecables que nada teñen ke envidiar a moitas europeas. Os conductores pisan o acelerador sobrepasando en moitas ocasións os 140 km/h., algo inusual nunha estrada africana. O perigo acentúase durante a noite, pois a poboación de burros en Namibia é de aproximadamente 200.000 exemplares y o sitio preferido de estos animais para dormir é a calor do asfalto, xa ke non hai cercas ke llo impidan

Os burros túmbanse na estrada, e por suposto, os burros son dun cor similar o do asfalto. Pola noite resultan invisibles para os conductores

Non me keixo desto, pero poño akí porke me pareseu simpatikísimo e curiosísimo

Un home de nacionalidade belga foi detido pola Garda Civil tras golpear a súa filla de 11 anos contra a mediana dunha autopista de Málaga e lanzala contra outro vehículo que puido esquivar a nena e evitalo atropello

A brutalidade tivo lugar as 16:00 h. do domingo cando varios conductores alertaron a Garda Civil de que pola autopista AP-7 circulaba un vehículo en sentido contrario que recorreu varios metros. Tras golpearse levemente con outro vehículo, o home, de 39 anos, sacou a nena do coche, arrastrouna pola calzada, golpeouna contra a mediana e, posteriormente, lanzouna contra outro vehículo

A pequena, nacida en Alicante, foi atendida polo persoal do servizo de emerxencias sanitarias e trasladada en helicóptero a un hospital de Málaga, donde ingresou na U.V.I. con un traumatismo craneoencefálico severo. Ademáis ten varias marcas no pescozo presuntamente producidas polo cinturón do coche co que, según a nena, o seu pai intentou estrangulala ata dez veces

Fontes hospitalarias precisaron que evoluciona favorablemente. O agresor, que responde as iniciais P.P.A.R., afincado en Marbella, foi detido por catro unidades da Garda Civil

Puto Perverso Anormal Retorsido, arderás tí e a túa jodida alma fillo da gran puta, basta xa de atrosidades deste tipo, ke kulpa ten unha nena de 11 anos??? ke kojones lle faría a musiña a este animal??? A veses estou a favor da pena de morte

O pasado martes, tres tíos, na localidade de Baio secuestraron a un home de 75 anos cando saía dunha sucursal bancaria. O obxetivo dos atracadores era roubarllela pensión, e conseguíronno.

A víctima foi introducida nun vehículo donde lle roubaron os cartos ke levaba encima e posteriormente foi liberado nun camiño veciñal a escasos kilómetros de Baio.

Polo visto a víctima non denunciará os ladróns xa ke non lle fixeron ningún dano.

Pero bueno, roubarlle a un vello a pensión?? Hai ke joderse, cada cual máis cajón.

56 persoas perderon a vida nos corenta e dous accidentes de tráfico rexistrados nas estradas españolas durante a Ponte do Primeiro de Maio, 16 máis que nas mesmas datas do ano pasado, según a Dirección Xeral de Tráfico.

Nos accidentes rexistrados entre as 15:00 horas do pasado venres e as 24:00 horas de onte, martes, outras trinta e oito persoas resultaron feridas graves e vintesete leves. 

O día con maior siniestralidade da ponte foi sábado, con vinteun falecidos, seguido do martes, con doce, e o domingo, con dez, mentres que o luns e o venres cinco.

Durante o mesmo ponte festivo do ano pasado, un total de corenta persoas morreron en trinta e oito accidentes de tráfico, con dezanove feridos graves e vinteun feridos leves.

Mentres, ke no 2003, o número de mortos foi igual o de este ano, cincuenta e seis e, no 2001, ascenderon a cincuenta e oito.

Poño esta noticia, para ke nos demos conta de ke nos non controlamos a unha mákina, e si o pensades así estades moi ekivocados, é a mákina ken nos controla a nós, así ke sentidiño cos coches, non flipar tanto cando akabedes de kitalo carnet, se tendes janas de correr ídevos a os karts a Outes, non ser jilipollas, a vosa vida sejuro ke vale máis ke ajarralos 200 km.

Ayayayayaiiiiii....

Si o ano pasado foi a parella televisiva formada por Kiko Matamoros e Makoke (vaia dous), este ano, a encargada de entregalo premio os gañadores do concurso Top Model de Área Central, parece ser que finalmente será a loira Terelu Campos.

E sí señoras e señores, a esplendorosa Terelu subirá a pasarela do complexo compostelano Área Central, o próximo 22 de Maio, para exercer de artista invitada na gran final dun concurso xa consolidado e que cada vez conta con máis éxito de participación.

E dijo eu...... MANDA CARALLO, MECAGOENLAPUTA, a zorra esta vai vir a dar un premio de non sei ke final dun concurso de TOP MODEL en Área Central, sí sí, oistedes ben, Terelu Campos vai dar un premio nun concurso de Top Model.

Alí estarei con tomates podres e ovos chocos.

Síntome orjulloso de vivir en Compostela.

Ijual é aljo persoal, non sei, pero eu non podo ver diante nin a ésta nin a su madre.

O ilustre instituto do noso querido "El Coroso y su neverita" comparte a realidade con outros institutos galegos onde se imparten a vez E.S.O. e F.P.

Polo visto o puto Goberno decidiu sacrificala Ensinanza Secundaria Obligatoria pola Formación Profesional.

A Xunta pola súa parte, afirma que os alumnos que están matriculados poderán rematalos seus estudos básicos pero non terán lugar novas matrículas.

En fin cidadáns da pé, donde estudiarán os futuros fillos do Coroso?? Estudiarán unha F.P.?? Ou terán ke ir a deixar o lombo no mar ou na construksión??

Xa vedes como vai a cousa, todos temos dereito a un ensino público.... tíralle do navo